June 26th, 2013

Ramai pelajar tak hargai sejarah negara

Kuala Lumpur: Ramai pelajar kurang berpengetahuan mengenai sejarah negara walaupun berupaya memperoleh gred A dalam peperiksaan, kata sejarawan negara, Prof Emeritus Tan Sri Dr Khoo Kay Kim.

Tokoh akademik terkenal itu berkata, ramai daripada mereka bukan saja tidak dapat menghargai sejarah tetapi gagal mempelajari sejarah negara yang sebenarnya begitu menarik.

“(Sebagai contoh) Saya tanya siapakah Tun Tan Cheng Lock, mereka hanya tersenyum dan tidak tahu jawapannya. Malah, sesetengah daripada mereka tidak tahu sejarah sekolah sendiri pun. Ini amat menyedihkan.

Belajar menghafal

“Jika anda tahu sejarah, anda akan terkejut dengan bagaimana negara ini boleh terbentuk,” katanya pada pembentangan di Persidangan Pendidikan Negara Kedua, di sini, semalam.

Kay Kim juga kesal kerana sistem pendidikan yang berorientasikan peperiksaan sekarang menukar kaedah pembelajaran, menyebabkan ramai yang belajar dengan cara menghafal, bukan menerusi pemahaman.

“Ramai pelajar sekolah sekadar menghafal esei kerana mereka boleh agak topik apa yang akan keluar dalam peperiksaan,” katanya. - BERNAMA

Berita Harian Online Nasional 26/06/2013

Usah salahkan sistem pendidikan

TERIMA kasih kepada Unit Komunikasi Korporat, Kementerian Pendidikan Malaysia kerana pada pada 12 Jun lalu melalui ruangan ini menjelaskan secara teperinci sukatan pelajaran tentang Perlembagaan Malaysia yang diajar di sekolah dalam subjek Sejarah serta Pendidikan Sivik dan Kewarganegaraan.

Oleh itu, jika ada remaja yang mempersendakan Raja, maka tidak timbul persoalan mengapa pendidikan Perlembagaan tidak didedahkan di bilik darjah. Jika ada pihak yang menghina Yang di-Pertuan Agong, maka tidak timbul isu mengapa asas Perlembagaan tidak diajar di sekolah.

Malah nilai-nilai berkaitan Perlembagaan Negara secara tidak langsung diterapkan dalam perbagai aktiviti sekolah seperti sambutan hari kebangsaan, kegiatan pasukan unit beruniform, nyanyian lagu kebangsaan, upacara menaikkan bendera dan sebagainya. Jadi mahu apa lagi? Tidak cukupkah ini semua?

Tidak wajar jika ada pelajar apabila ditanya dia tidak tahu tentang Raja Berperlembagaan, maka dituduh pendidikan Sivik dan Kewarganegaraan tidak berkesan. Mungkin pelajar ini terlupa dari segi fakta, tetapi pada asasnya dia faham Raja hendaklah dihormati.

Sebenarnya keberkesanan sesuatu proses pendidikan agak kompleks kerana banyak faktor yang mempengaruhi.

Apakah mungkin kita mencapai suatu tahap yang ideal sehingga semua pelajar berjaya dididik dengan begitu sempurna? Jika majoriti pelajar berjaya dididik dengan mencapai sebahagian besar objektif sesuatu pelajaran pun sudah cukup baik.

Singapura terkenal dengan pendidikan yang moden. Jika ada pemandunya memecut kenderaan di lebuh raya kita melebihi had laju, wajarkah dikatakan sistem pendidikannya tidak berkesan kerana gagal melahirkan rakyat yang menghormati undang-undang?

Amerika Syarikat terkenal dengan pendidikan bertaraf dunia, namun remajanya menghadapi pelbagai masalah sosial sehingga ada menembak rakan sekelas. Bolehkah dikatakan pendidikannya tidak berkesan dan jangan hantar pelajar kita ke sana?

Oleh itu, pendidikan tentang Perlembagaan yang didakwa kurang dihayati pelajar tidak wajar dijadikan alasan sebagai helah untuk tidak dikenakan tindakan undang-undang terhadap individu yang menghina Yang di-Pertuan Agong.

Bolehkah dinafikan hukuman mengedar dadah kerana di sekolah dulu dia tidak menerima pendidikan pencegahan dadah? Bolehkah dinafikan hukuman rogol kerana dia tidak menerima pendidikan agama yang sempurna? Jika kita berada di Thailand dan didakwa menghina Rajanya, bolehkah kita berkata, "Di Malaysia saya tidak diajar Perlembagaan Thailand."?

Ada pihak mendakwa pendidikan Perlembagaan kurang dihayati pelajar kerana pengajaran subjek Sejarah berorientasikan peperiksaan.

Maksudnya pengajaran guru berfokus kepada kaedah agar pelajar menjawab soalan dengan tepat dan lengkap. Sebenarnya keadaan ini mendorong pelajar berusaha mengingat, memahami dan mengaplikasi huraian sukatan pelajaran supaya menguasai kemahiran menjawab soalan.

Jika tiada ujian, pelajar kurang terangsang untuk belajar. Kita perlu melihat pendekatan peperiksaan dari sudut positif. Adakah dengan tiada peperiksaan, pelajaran akan lebih dijiwai pelajar? Sebab itu, ada cadangan menjadikan Bahasa Inggeris subjek wajib lulus dalam usaha meningkatkan penguasaan pelajar.

Sebenarnya, tenaga pengajar kita terlatih dan profesional. Pentadbir sekolah, pegawai pelajaran di peringkat daerah dan negeri serta jemaah nazir membuat pemantauan untuk memastikan keberkesanan pengajaran guru dan pelajar menjiwai pendidikan Perlembagaan.

Tidak salah untuk meningkatkan pengajaran dan pembelajaran subjek yang berkaitan pendidikan Perlembagaan. Yang salah jika kita bertolak-ansur dalam mengambil tindakan undang-undang terhadap pihak menghina institusi Raja.


ZIN MARKAM Pontian, Johor Utusan Malaysia Online Forum 26/06/2013

Jalan Lima dalam kenangan

''Pada 30 Mei lepas, umur Utusan Melayu masuk 33 tahun. Sepanjang ingatan saya, belum pernah lagi dalam sejarah persuratkhabaran Melayu, sebuah akhbar Melayu hidup begini lama. Inilah sejarah yang diukir oleh Utusan Melayu, sebuah perusahaan Melayu yang seratus peratus dikendalikan dan diusahakan sendiri oleh orang-orang Melayu dengan modal yang begitu sedikit. ''

Itu antara petikan ucapan bekas Perdana Menteri, Tun Abdul Razak ketika merasmikan bangunan tambahan Utusan Melayu (M) Berhad pada 22 Jun 1972 yang terletak di Jalan Lima, Chan Sow Lin.

Ia merupakan bangunan tambahan kedua selepas bangunan Jabatan Pengarang dibina dan dirasmikan oleh Perdana Menteri pertama, Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj pada 9 Februari 1965.

Kata-kata Tun Abdul Razak itu amat meninggalkan kesan dan memberi semangat kepada pejuang-pejuang Utusan Melayu untuk terus mempertahankan satu-satunya akhbar yang memartabatkan agama, bangsa Melayu dan tanah air ini.

55 tahun bukan satu tempoh yang singkat. Jika menyoroti sejarah penubuhan bangunan Utusan Melayu di Jalan Lima Chan Sow Lin, ia dibina pada 6 Februari 1958 selepas dipindahkan dari Singapura selepas 20 tahun beroperasi di republik itu. Pada hari itu juga, berakhirlah percetakan akhbar di 185, Cecil Street Singapura yang dijual pada harga 15 sen.

Bagi menyambung 'Lidah Melayu' yang diasaskan pada tahun 1938 itu, Utusan Melayu kembali ke pangkuan 'ibunya' di Kuala Lumpur dan akhbar pertama mula dicetak keesokan selepas perasmian bangunan Chan Sow Lin.

Di bangunan inilah banyak sejarah telah terpahat, kenangan pahit nan indah tercipta yang telah menguatkan insan-insan di dalamnya.

Dua peristiwa besar telah berlaku sepanjang 55 tahun itu. Gugatan terhadap Utusan Melayu berlaku pada 10 Julai 1961 apabila Lembaga Pengarah Utusan Melayu melantik Ibrahim Fikri sebagai Ketua Pengarang dan Pengarah Utusan Melayu.

Peristiwa mogok besar-besaran yang dilancarkan oleh 115 pekerja Utusan Melayu termasuk 30 pekerja di Singapura telah berlaku sepuluh hari selepas pelantikan Ketua Pengarang itu kerana membantah campur tangan UMNO dalam Utusan Melayu.

Beberapa hari selepas mogok besar itu, Utusan Melayu diterbitkan semula atas usaha Melan Abdullah dan Othman Wok dari Singapura. Walau bagaimanapun, ia tidak dicetak di bangunan itu, tetapi dilakukan di luar Utusan Melayu oleh Print Craft.

Mogok besar-besaran itu hanya berakhir selepas tiga bulan iaitu pada 21 Oktober 1961. H M Shah telah menggantikan tempat Ibrahim Fikri manakala Melan Abdullah dilantik sebagai Ketua Pengarang. Peristiwa mogok tersebut amat meninggalkan kesan besar sehingga nyaris-nyaris memungkinkan Utusan Melayu ditutup.

Pada 1967 Utusan Malaysia, yang bertulisan rumi diterbitkan dan bergerak seiring dengan Utusan Melayu bertulisan jawi. Kini akhbar tulisan jawi hanya akhbar sisipan dalam Utusan Malaysia yang diterbitkan secara percuma setiap Isnin dan dikenali sebagai Utusan Melayu Mingguan.

Peristiwa kedua yang menggugat Utusan Melayu adalah berhubung penggabungan Utusan Melayu dengan New Strait Times pada 2006. Namun usaha penggabungan itu dibatalkan atas bantahan keras pelbagai pihak terutama dalam kalangan para wartawannya.

Dua peristiwa besar itu antara berpuluh-puluh lagi peristiwa lain yang berlaku di bangunan bersejarah itu. Daripada hanya sebuah bangunan dua tingkat Jabatan Pengarang, ia kemudiannya ditambah yang menempatkan bahagian jurufoto, Pre Press, Jawi dan Kantin.


9 Februari 1965 - Tunku Abdul Rahman, Perdana Menteri Malaysia berucap ketika merasmikan bangunan tambahan
Utusan Melayu di Jalan Chan Sow Lin, Kuala Lumpur.

Di Jalan Lima turut terbina akhbar terbitan Utusan Melayu iaitu Mingguan Malaysia dan Kosmo. Kosmo! merupakan sebuah akhbar terbitan Kumpulan Utusan yang mula diterbitkan pada 31 Ogos 2004 dan dilancarkan oleh Perdana Menteri pada ketika itu, Tun Abdullah Ahmad Badawi.

Utusan Melayu yang diterajui barisan Ketua Pengarangnya yang dedikasi antaranya seperti Pak Said Zahari, Melan Abdullah, Mazlan Noordin, Zainuddin Maidin, Johan Jaaffar, Khalid Mohd. dan terkini, Aziz Ishak boleh dianggap sebagai benteng pertahanan Utusan Melayu daripada diganggu gugat oleh mana-mana pihak yang mahu melihat syarikat milik Melayu ini jatuh kecundang.

Walaupun bangunan keramat ini tidak segah bangunan pencakar langit atau tidak sehebat syarikat media tempatan lain, namun, di sinilah tertonggaknya mereka yang benar-benar komited. Anak-anak Utusan Melayu sejak dulu hingga kini memilih untuk berbakti.

Ramai pihak luar yang mengunjungi Utusan Melayu seakan-akan 'terkejut' melihat bangunannya yang usang jika dibandingkan kehebatan akhbar Melayu paling berpengaruh itu.

Kini, selepas 55 tahun, Utusan Melayu telah berpindah ke bangunan baharu lapan tingkat yang masih terletak di Jalan Chan Sow Lin, berhadapan dengan bangunan lama, iaitu di Jalan Enam.

Memetik kata-kata Ketua Pengarang, Datuk Aziz Ishak pada majlis Anugerah Bulanan terakhir di bangunan bersejarah itu, beliau menyifatkan, ''struktur bangunan itu tidak penting, tetapi insan-insan yang menggerakkan Utusan Melayu teramat penting."

Bangunan ini menyimpan terlalu banyak sejarah terutama mereka yang 'membesar' bersama Utusan Melayu, yang menjadi saksi jatuh bangun dan perit jerih syarikat akhbar yang digeruni banyak pihak yang mahu melihat Melayu terkebelakang.

Tidak salah jika saya kepilkan di sini petikan kata-kata ayahanda kami, Datuk Aziz ketika hari perpindahan kami ke bangunan baharu pada Jumaat lalu, 21 Jun 2013 yang menyaksikan satu lagi tarikh bersejarah dalam kalendar Utusan Melayu.

''Daya juang kita cukup tinggi. Ramai yang menyokong kita di luar sana. Kita akan terus berjuang untuk melonjakkan produk-produk kita. Cabaran tetap ada. Kalau kita kerja dengan Utusan cabaran pasti ada. Macam orang terdahulu mereka tidak pernah mahu dikenang. Semangat mereka yang kekal dan diwarisi oleh kita. Kita akan lebih komited.

''Kita sudah banyak keluarkan peluru dalam mempertahankan namun kita berjaya. Kita juga sudah banyak parut namun kita berjaya.

''Kadangkala kita rasa bersendirian untuk pikul amanah itu namun kita berjaya mengatasinya. Dalam tempoh yang panjang kita berjaya menjalankan tugas kita memartabatkan akhbar yang menjalankan tugas kita mempertahankan Perlembagaan. Utusan tidak rasis. Kita mempertahankan apa yang ada. Kita juga menyokong rakan-rakan bukan Melayu.

''Kalau boleh dinding dan lantai berbicara banyak yang akan diperkatakan. Apa pun kita mampu bertahan dan bersabar.

''Saya rasa sedih sebab ingin meninggalkan bangunan ini yang mempunyai banyak sejarah tersendiri. Mereka yang terdahulu banyak berkorban untuk bangsa dan negara dan turut menjadikan Utusan itu keramat."

Selepas 75 tahun perjuangan Utusan Melayu, institusi ini akan terus menghadapi pelbagai cabaran sama ada daripada akhbarnya, Utusan Malaysia, mahupun sebagai syarikat yang bernama Utusan Melayu (Malaysia) Berhad atau Kumpulan Utusan.

Menyambung kata-kata Tun Abdul Razak ketika perasmian bangunan tambahan Utusan Melayu itu,:''Satu hakikat lain peranan Utusan Melayu masih tetap sebagai lidah umat Melayu tetapi dalam konteks yang baharu. Dalam zaman kita sedang membentuk satu bangsa yang bersatu padu, dalam zaman kita sedang meniupkan semangat yang cintakan sains dan teknologi, zaman kita menggalakkan orang Melayu supaya menukar pandangan hidup mereka yang tradisional kepada pandangan hidup yang sesuai dengan peredaran masa, peranan surat khabar terutama sekali surat khabar seperti Utusan Melayu amatlah penting sekali.

''Utusan Melayu mestilah ikut mempelopori perjuangan mencapai cita-cita ini iaitu bersama-sama mendidik dan membentuk jiwa dan pandangan hidup baharu di kalangan masyarakat Melayu khasnya dan masyarakat nasional amnya, bersama-sama berusaha membentuk satu masyarakat baru yang cintakan sains dan teknologi, satu bangsa yang terjalin erat dengan semangat Rukun Negara, satu masyarakat yang dinamis dan progresif.

''Ini bererti mereka yang mengendali Utusan Melayu mestilah mengerti dan memahami tugas-tugas dan tanggungjawab-tanggungjawab mereka dalam konteks yang baharu ini.

Inilah insurans, inilah benteng, inilah jaminan yang akan kita bangunkan untuk menghadapi cabaran-cabaran sekarang dan masa hadapan. Dalam menghadapi cabaran ini kita memerlukan penggemblengan setiap tenaga pemimpin politik, kebudayaan, sosial, pakar-pakar ekonomi buruh dan petani dan tidak kurang pentingnya kaum wartawan dan penulis."

Dua kata-kata keramat daripada Tun Abdul Razak dan Ayahanda Datuk Aziz Ishak akan menjadi azimat kepada semua petugas Utusan Melayu termasuk mereka di bahagian pengoperasian syarikat untuk terus memperteguhkan akhbar keramat bangsa Melayu supaya mereka di luar sana tidak lagi boleh memperlekeh atau mempersenda perjuangan yang telah sebati sejak 75 tahun dahulu.

Utusan Melayu tidak tegak berdiri secara tiba-tiba. Zaman permulaannya zaman yang penuh dengan derita, kepayahan dan pengorbanan setiap pekerjanya.

Maka ia perlu menjadi tanggungjawab sesiapa yang mewarisi pusaka ini supaya kekal menjadi satu institusi. satu lambang kebolehan dan kemampuan anak Melayu untuk berdikari dengan tekad yang bulat, semangat yang gigih demi memajukan diri dan bangsa dengan perasaan yang tulus ikhlas untuk masyarakat.



MAISARAH SHEIKH RAHIM pengarang@utusan.com.my Utusan Malaysia Online Rencana 24/06/2013

Berkongsi cerita menarik sikap Tun Razak

SEBUAH buku yang mencungkil dan memaparkan pelbagai kisah menarik yang belum diketahui umum mengenai bekas Perdana Menteri Tun Abdul Razak Hussein dan perihal menarik mengenai era pentadbirannya kini berada di pasaran.

Buku bertajuk Tun Abdul Razak, Bapa Pembangunan - Suatu Pengkisahan hasil nukilan Azam Ismail Bakri dan Suziyana Natasya Abdullah ini diterbitkan oleh Orlaith Inc. Sdn. Bhd.

Buku ini mengambil masa hampir lima tahun untuk disiapkan membabitkan kaji selidik dan temu ramah dengan beberapa tokoh dan orang kebanyakan yang menyimpan pelbagai cerita menarik dan maklumat penting berkaitan Tun Abdul Razak, merangkumi zaman kanak-kanak, persekolahan, universiti, dunia politik dan sebagai pemimpin ulung negara.

Menurut Azam turut dipaparkan di dalam buku berkenaan ialah betapa tingginya integriti Tun Abdul Razak sebagai pemimpin dan bagaimana beliau telah menyembunyikan masalah kesihatannya, termasuk daripada pengetahuan ahli keluarga sendiri.

Penghasilan buku ini bertolak daripada program Tun Abdul Razak, Bapa Pembangunan - Suatu Pengkisahan yang dianjurkan dengan kerjasama Alliance Foundation Malaysia yang telah dilancarkan oleh Perdana Menteri Datuk Seri Najib Tun Razak pada 28 Julai 2010 di PICC Putrajaya yang diikuti dengan satu Siri Jelajah di bawah tajuk sama di seluruh Malaysia dan beberapa negara Eropah.

Maklumat daripada majlis pengkisahan ini ditambah dengan maklumat lain yang diperolehi semasa kaji selidik dan temu bual selepas itu dimasukkan ke dalam buku ini dengan gaya penulisan penceritaan yang segar, kata Azam.

Melalui proses pra-penerbitan dan penerbitan maka buku ini telah masuk ke kamar percetakan secara kebetulan pada 11 Mac yang juga merupakan tarikh lahir Allahyarham Tun Abdul Razak. Hanya Allah sahaja yang tahu akan susunan itu, wallahualam. Maka lahirlah buku Tun Abdul Razak, Bapa Pembangunan - Suatu Pengkisahan ini, tambah Azam lagi.

Tokoh-tokoh yang ditemu bual termasuk bekas anggota Kabinet di zaman Tun Razak, adik beradik beliau serta para pegawai kerajaan yang pernah berkhidmat terus di bawah beliau.

Azam berkata menyedari betapa kurangnya bahan sejarah dirakamkan berkaitan tokoh zaman awal pembentukan Malaysia, beliau dan Suziyana merasakan penceritaan oleh tokoh-tokoh yang ditemu bual itu perlu dipanjangkan kepada umum sebagai bahan rujukan masa depan dalam bentuk tulisan.

Tambahnya hasrat melahirkan buku ini menjadi semakin kuat dan dipermudahkan selepas itu setelah dia dan Suziyana berkenalan dengan rakan-rakan karib bekas perdana menteri itu seperti Datuk Zakaria Ahmad, mantan Setiausaha Sulit kepada Tun Abdul Razak, yang bukan sahaja berkongsi cerita tetapi menghubungkan mereka dengan tokoh-tokoh lain pula.

Antara petikan menarik di dalam buku ini:

Tan Sri Sanusi Junid:

"Ketika perjumpaan di Morib itu banyaklah soalan-soalan sensitif yang kami tanyakan pada Tun Razak tetapi dia meminta soalan-soalan yang sensitif ini ditanyakan pada waktu makan.

"Jadi hari ini saya pun sudah berumur saya fikir perkara sensitif pun kita kena cerita.

"Saya bertanya pada Tun Razak bagaimana kalau kerana kita berselisih pendapat dengan Pas ini maka satu hari nanti bangsa Cina pula yang menjadi Perdana Menteri atau bukan Melayu yang jadi pemerintah andainya Melayu tidak mempunyai majoriti di Parlimen?

Datuk Zakaria Ahmad:

"Saya pernah bertanya kepada beliau bagaimana semua fail serta surat yang saya letakkan di mejanya dapat dibaca begitu cepat? Jawapan beliau ialah: "Zakaria, saya baca yang di tengah-tengah sahaja sebab di situ letak isi dan apa yang dikehendaki. Yang di kepala dan di ekor hanya kata-kata pujian."

"Tun Razak mahukan surat-surat berkenaan dibalas dengan segera. Sekiranya berlaku kelewatan, dia mahu tahu sebabnya. Padanya semua surat mesti dibalas dengan jawapan sama ada 'ya' atau 'tidak'.

Tun Dr. Mahathir Mohamad:

"Sebelum saya memegang apa-apa jawatan saya memang kagum dan hendak berjumpa dengannya. Pada masa itu kita nampak dia dari jauh sebagai seorang pembesar. Saya sampai tergagap apabila berjumpa dan bercakap dengannya seperti hendak bercakap dengan raja berpatik-patik tetapi layanannya langsung tidak menimbulkan embarrassment kepada kita.

"Apa yang saya belajar daripada Tun Razak ialah sifat dedikasi dan apa-apa yang dia hendak buat dia memang akan beri perhatian serius, terutama pada masalah yang dihadapi orang Melayu. Ini memang menjadi tumpuannya apabila dia berkuasa."



Utusan Malaysia Online Rencana 26/06/2013

UiTM lambang maruah pendidikan, survival Melayu

RENTETAN tindakan individu SUARAM yang mempertikaikan dasar Universiti Teknologi Mara yang kononnya telah melanggar Konvensyen Antarabangsa Mengenai Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Perkauman dianggap melampau.

Umat Melayu yang sedar perlunya kewujudan UiTM sebagai maruah dan survival Melayu rasa tertampar dengan kenyataan yang dianggap cuba menebuk benteng kedaulatan institusi Melayu yang tersohor ini.

Perlu dinyatakan bahawa kovensyen ini diperkenalkan dan dikuatkuasakan oleh Bangsa-Bangsa Bersatu pada 4 Januari 1969. Bermakna konvensyen ini dilaksanakan setelah lebih kurang 13 tahun UiTM ditubuhkan.

Sebenarnya kovensyen ini mengandungi tiga bahagian utama dan 25 artikel. Malah apabila menyorot kovensyen ini tiada salahnya UiTM khusus untuk Melayu dan Bumiputera. Bahagian 1, artikel 1-4 kovensyen ini, di antara lain menyatakan bahawa "Mengambil langkah khas untuk satu matlamat menjamin kemajuan mencukupi kumpulan-kumpulan tertentu yang bersifat perkauman atau etnik atau individu memerlukan perlindungan sedemikian yang dianggap perlu, supaya memastikan kumpulan-kumpulan atau individu-individu tertentu kegembiraan yang sama atau hak-hak latihan sumber manusia dan kebebasan asasi tidak akan dianggap diskriminasi kaum".

Seterusnya artikel ini menyatakan bahawa "bagaimanapun, bahawa tindakan sedemikian tidak sebagai satu akibat atau menjurus pengurusan hak berasingan untuk kumpulan kaum berbeza dan tindakan ini tidak akan diteruskan setelah objektif yang mereka tetapkan telah tercapai".

Lalu apabila penulis mengamati setiap butiran artikel kovensyen ini, terlintas pula bahawa di banyak negara di dunia yang menubuhkan universiti khususnya untuk satu-satu bangsa atau kaum, seperti khusus untuk kaum berkulit hitam, universiti khas untuk wanita dan sebagainya. Kenapa universiti begini tidak dianggap 'perkauman'?

Lantas terfikir pula oleh penulis kenapa perlu adanya sekolah aliran Cina dan India di Malaysia? Atau dianggap rasis mereka yang bersekolah Arab atau aliran Agama yang rata-ratanya berbangsa Melayu dan Islam?

Persoalannya sekarang adalah UiTM sebagai hak keistimewaan orang Melayu dan Bumiputera sebenarnya tidak menghalang hak kaum lain atau menindas mereka. Ia bukan dalam erti kata tuan dan hamba tetapi lebih kepada penghormatan sebagai anak watan. Sehingga kini, terdapat 20 buah Institusi Pengajian Tinggi Awam yang terdiri daripada pelbagai kaum di negara ini.

Penubuhan UiTM juga selaras dengan Dasar Ekonomi Baru yang berhasrat untuk mengimbangi dari segi ekuiti, professional dan juga sumber manusia dalam bidang industri dan swasta antara kaum-kaum utama di Malaysia .

Perlu diingat bahawa toleransi dalam institusi pendidikan yang dicapai antara kaum di antara pimpinan kaum di Malaysia. Kontrak sosial yang dicapai antara kaum menyebabkan kaum Cina dan India memahami bahawa UiTM perlu diwujudkan untuk orang Melayu dan Bumiputera. Namun kontrak sosial ini sering dilupai sehingga menuntut Raja-Raja Melayu beberapa kali mengingatkan kita sejak kebelakangan ini.

Dalam Perlembagaan Persekutuan, hak istimewa orang Melayu Bumiputera Sabah dan Sarawak, kedudukan istimewa Islam dan Raja-Raja Melayu terletak di tempat tinggi, sehinggakan peruntukan perlembagaan berhubung perkara ini tidak boleh dipinda walaupun mendapat sokongan dua pertiga Parlimen.

Ini disebabkan perkenan Majlis Raja-Raja diperlukan sebelum usul pindaan dibentangkan di Parlimen. Hal yang demikian menjadi benteng kepada negara daripada cubaan menganggu gugat kedudukan istimewa Islam dan Raja-Raja Melayu.

Perkara 159 Perlembagaan Persekutuan pula memperuntukkan beberapa peruntukan Perlembagaan Persekutuan tidak boleh diluluskan pindaannya tanpa persetujuan Majlis Raja-Raja.

Perkara yang ingin dipinda ini termasuklah kedudukan agama Islam sebagai agama bagi Persekutuan, kedudukan ketua agama undang-undang Islam dan juga mahkamah syariah. Ia juga mencakupi hal ehwal berkaitan pewartaan kuota itu dengan perkhidmatan, permit dan sebagainya bagi orang Melayu dan anak negeri mana-mana antara Negeri Sabah dan Sarawak.

Perkara 153 juga mengisytiharkan adalah menjadi tanggungjawab Yang di-Pertuan Agong melindungi kedudukan istimewa orang Melayu dan anak negeri mana-mana antara Negeri Sabah dan Sarawak dan kepentingan sah kaum-kaum lain.

Begitu juga Yang di-Pertuan Agung boleh memastikan rizab bagi orang Melayu dan anak negeri mana-mana antara negeri Sabah dan Sarawak jawatan dalam perkhidmatan awam dan biasiswa, danasiswa dan keistimewaan pendidikan atau latihan atau kemudahan khas lain.

Malah dalam mana-mana universiti seperti UiTM, kolej dan institusi pendidikan lain yang memberikan pendidikan selepas Sijil Pelajaran Malaysia atau setaraf dengannya, bilangan tempat ditawarkan pihak berkuasa yang bertanggungjawab bagi pengurusan universiti, kolej atau institusi pendidikan itu kepada calon bagi apa-apa kursus pengajian adalah kurang daripada bilangan calon layak mendapat tempat itu.

Ia adalah sah bagi Yang di-Pertuan Agong memberikan arahan yang perlu kepada kerajaan bagi memastikan perizaban bagi orang Melayu dan anak negeri mana-mana antara negeri Sabah dan Sarawak seperti difikirkan munasabah oleh Yang di-Pertuan Agong; dan kerajaan hendaklah mematuhi arahan itu dengan sewajarnya.

Apa motif sebenar kenyataan individu SUARAM berkenaan? Kenapa kenyataan sebegini dilemparkan sedangkan UiTM telah wujud sejak tahun 1956 lagi. UiTM telah melalui perkembangan yang amat pesat sejak mewarnai sektor pengajian tinggi dan terus mengembangkan sayapnya ke seluruh negara dengan mempunyai sebanyak 15 buah kampus cawangan, sembilan kampus kota, tiga kampus satelit dan 21 buah kolej bersekutu, serta sebuah kampus pintar yang bakal didirikan.

Dengan tenaga kerja seramai kira-kira 17,000 orang dalam satu rangkaian yang besar, universiti ini menawarkan lebih daripada 300 buah program akademik dalam suasana yang kondusif dan ceria. Ia juga merupakan rumah kedua bagi hampir 172,000 orang pelajar.

Memang tidak dinafikan bahawa UiTM sangat komited dalam membantu anak-anak Bumiputera mendapatkan pendidikan sehingga ke peringkat akademik yang tertinggi, juga dalam persiapan untuk melangkah ke alam pekerjaan. Wawasannya ialah untuk memupuk kesarjanaan dan membina kecemerlangan akademik, agar mampu memimpin dalam apa juga arena.

Walaupun masih muda berbanding universiti tempatan lain, UiTM memiliki reputasi sebagai salah sebuah universiti tempatan yang inovatif. Ia menjalinkan hubungan dengan pelbagai sektor industri yang menyuburkan lagi budaya penyelidikan dan inovasi serta keusahawanan dalam kalangan warganya.

Kini UiTM meneruskan usaha murni pemimpin dan pengasasnya terdahulu, meneroka dan menguasai pelbagai cabang ilmu untuk meraih gelaran universiti bertaraf dunia. Sudah sampai masanya UiTM mengebalkan pertahanannya sebagai institusi pendidikannya dengan bernaung di bawah lindungan Institusi Di Raja yang menjadi simbol kedaulatan Melayu dan Bumiputera.

Hakikatnya kewujudan UiTM amat rapat dengan tujuh wasiat raja-raja Melayu yang menjanjikan kesejahteraan, kedamaian dan keamanan jika mereka bersatu dan berpegang teguh kepadanya. Wasiat yang disampaikan semasa raja-raja Melayu menurunkan tandatangan persetujuan pembentukan Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu pada 5 Ogos 1957 itu perlu dihayati.

Kita harap tiada lagi suara dan kenyataan sumbang yang hanya meningkatkan sentimen perkauman dan perpecahan sesama bangsa di Malaysia. Semangat toleransi dan kerjasama yang dinikmati selama ini merupakan resipi ke arah perpaduan dan keharmonian kaum di Malaysia.

PROF. MADYA DR. ISMAIL SUALMAN Pengarah Institut Pengajian Kewartawanan Universiti Teknologi Mara (UiTM) Utusan Malaysia Online Rencana 26/06/2013

History must have a future

THE Education Ministry is currently finalising the History syllabus and textbooks for secondary schools. In this regard, it is crucial to have History textbooks that are accurate, generally objective (100% objectivity is an elusive dream), devoid of value judgements and well-balanced in terms of acknowledging the contributions of the various ethnic groups towards nation-building.

The writing of History textbooks should be a scholarly pursuit and not politically motivated. Equally important, History should be taught in an interesting and lively manner to promote critical thinking and not regurgitating facts to pass examinations.

Our History textbooks must tell the whole truth and reflect the multi-religious and multi-cultural heritage of our nation and not glorify a particular civilization or ethnic group based upon half-truths.

The textbooks must not repeat the shortcomings prevalent in the current textbooks. It is my fervent hope that the following historical facts will be incorporated in the new secondary school History textbooks:

1. Parameswara, the founder of Malacca, was a Hindu prince from Palembang who died a Hindu.

2. Yap Ah Loy (Capitan China of Kuala Lumpur, 1868-1885) played a major role in the development of Kuala Lumpur as a commercial and tin mining centre, particularly after the fire of 1881.

3. Indian labour (mainly South Indians) was the backbone of the rubber industry and primarily responsible for opening up what is today peninsular Malaysia with their sweat, blood and tears. Indian labour was also primarily responsible for building the roads, railways and bridges besides constructing ports, airports and government buildings.

Hundreds of thousands of Indians died in developing modern Malaya. According to the 1957 Federation of Malaya Census Report, much of the 1.2 million net Indian immigration to Malaya between 1860-1957 appears to have been wiped out by disease, snake bites, exhaustion and malnutrition.

4. The Sikhs formed the backbone of the police and paramilitary forces of colonial Malaya at least until the First World War. They played a crucial role in maintaining law and order which greatly facilitated the economic development of British Malaya.

5. The significant influence of Indian civilisation on the Malays as aptly summarised by Richard Winstedt: “… India found the Malay a peasant of the late stone age … and left him a citizen of the world.”

6. The significant contribution of the Chinese in the development of the tin mining industry and towns. In the words of Margaret Shennan, “The impact of the Chinese upon Malaya was decisive. It was through them that urban life developed in much of the peninsula. Alongside their mining villages they set up shops and workshops, and from these beginnings grew the main towns of the ‘protected’ states.”

The teaching and learning of History should be geared towards enhancing deep learning, critical thinking, information literacy and presentation skills of our students and not merely just for memorisation and to pass exams.

History should be taught in a lively and interesting manner using various instructional strategies (such as discussions, debates, group presentations, document studies, video clips) and not limited to the traditional lecture method. Students should not be mere spectators in the teaching and learning process; active learning should be promoted.

Most importantly, the Education Ministry should welcome constructive feedback and not be unreasonably defensive.

To conclude, in our quest to create One Malaysia, all of us have a moral duty of ensuring that our students in schools study History that is not only accurate but generally objective and well-balanced. Let us all work towards creating a truly united, harmonious and prosperous Malaysia wherein every ethnic group is treated equitably under the Malaysian sun.

DR RANJIT SINGH MALHI Kuala Lumpur The STAR Online Opinion June 26, 2013

Don: Students have poor grasp of history despite scoring 'A'

KUALA LUMPUR: Many students have poor knowledge of the country's history despite being able to score "A" in examinations, said historian Professor Emeritus Tan Sri Dr Khoo Kay Kim.

The academic said many not only failed to appreciate but also failed to learn about the country's fascinating history.

"When I asked who was Tun Tan Cheng Lock, they just smiled and did not know the answer. Some of them don't even know the history of their own school. It is sad.

"If you know history, you will be surprised what this country is made of," he said in his presentation at the 2nd Education Nation Conference here yesterday.

Khoo also lamented that today's examination and result-oriented education system had changed the way students were being educated, where many of them studied by memorising and not learning by understanding.

"Those days, it was difficult to even get 70 marks in history, but now they can score 90 plus.

"Many schoolchildren just memorise essays because they can more or less spot the topics that will come out (in the examinations)."

Khoo said teachers should also re-evaluate their role and be effective educators who could work with students to develop their minds, instead of just helping them to score "A" in the examinations.

"I hope our education can help the young to know more about the country, to love the country and be able to do more good for the country," he added.

The two-day conference is organised by Asian World Summit.

It is aimed at gaining insight into how institutions of higher education contribute in achieving the direction of the government in establishing Malaysia as a centre of excellence for higher education by 2020, as well as playing a more proactive role in ensuring the employability of graduates.

About 100 participants from the education sector are attending the conference. Bernama


New Straits Times General 26 June 2013