September 24th, 2014

Sejarah kegemilangan sungai mesti dikembalikan

APABILA dicatatkan bahawa sebanyak 50 tan sampah dikutip sehari daripada Sungai Klang, kesedaran pelbagai pihak terhadap pentingnya menjaga sungai mesti ditingkatkan.


Jumlah itu sangat besar walaupun jarak atau keluasan kutipan sampah tersebut melibatkan 56 kilometer .

Pihak bertanggungjawab membersihkan sungai tersebut mengakui bahawa adalah sukar untuk menangani kerja-kerja tersebut sekiranya tiada kesedaran orang ramai terhadap pembuangan sampah.

Menurut catatan dan kajian juga, kebanyakan sungai di negara kita menghadapi pencemaran yang serius. Kesannya dirasai oleh penduduk setempat terutamanya yang menjadikan sungai sebagai tempat mencari rezeki dan sebagainya.

Di Malaysia, 17 peratus sungai dikatakan tercemar dan semakin banyak sungai akan menghadapi masalah yang sama jika tidak diberi perhatian serius.

Kajian juga menunjukkan bahawa sungai-sungai di pantai barat Semenanjung Malaysia lebih tercemar dengan terdapatnya logam berat seperti raksa berbanding sungai-sungai di pantai timur. Peningkatan aktiviti perindustrian telah mengakibatkan bertambahnya pelepasan air buangan dan bahan-bahan lain ke dalam sungai.

Kempen Cintai Sungai telah dijalankan sejak beberapa lama. Walau bagaimanapun, kesan positif hasil daripada kempen yang diadakan seolah-olah tidak berhasil. Pencemaran sungai terus berlaku di mana-mana sahaja sehingga menimbulkan pelbagai masalah dan reaksi. Hakikatnya, pelbagai langkah yang lain boleh dilakukan untuk menyelamatkan sungai di negara kita.

Salah satunya adalah dengan mengadakan kempen secara bersepadu di seluruh negara. Hal ini bermakna tanggungjawab kita terhadap sungai menjadi lebih besar supaya keadaan sungai sentiasa terkawal.

Kempen bersepadu mengenai pentingnya penjagaan ke atas sungai perlu dilakukan secara berterusan. Ini bermakna kempen ini tidak boleh dibuat secara bermusim. Dengan cara ini, orang ramai sentiasa diingatkan tentang pentingnya menjaga sungai.

Menyedari hakikat ini, semua pihak mesti berganding bahu dalam menangani masalah pencemaran sungai yang semakin kritikal.

Jika langkah yang lebih berkesan tidak diambil oleh pihak yang terbabit, kita pasti akan berdepan dengan pelbagai kesan negatif dalam jangka masa yang panjang.

Tidak ketinggalan juga, skop pendidikan di sekolah sebagai usaha mendidik generasi muda agar mencintai sungai perlu diperluas. Generasi muda kini mungkin tidak menyedari akan kepentingan sungai apatah lagi bagi mereka yang tidak menjadikan sungai sumber rezeki atau sumber air yang paling utama.

Oleh hal demikian, generasi muda mesti dijelaskan mengenai kesan-kesan negatif jika sungai tidak dijaga dengan baik.

Salah satu kesan negatif yang perlu dijelaskan kepada mereka adalah banjir kilat. Sungai yang dipenuhi sampah-sarap tentunya menyekat pengaliran air terutama ketika berlaku hujan lebat.

Mereka juga perlu diberitahu bahawa di sungai boleh dilakukan pelbagai aktiviti seperti ternakan ikan dalam sangkar dan sungai juga sebagai destinasi pelancongan.

Seharusnya, sungai sebagai sumber alam perlu dijaga dengan sebaik-baiknya. Lantaran itu, penguatkuasaan undang-undang yang lebih tegas mesti dilaksanakan supaya tindakan yang sewajarnya dapat dikenakan terhadap mana-mana pihak yang mencemarkan sungai. Denda paling maksimum mesti dikenakan supaya pencemaran ini tidak terus dilakukan sewenang-wenangnya.

Rondaan oleh pihak-pihak berwajib mesti dilakukan dengan lebih kerap supaya pencemaran sungai tidak dilakukan oleh mana-mana pihak. Di samping itu, penghuni kawasan setinggan mesti dipantau kerana mereka ini dikatakan sebagai golongan yang gemar membuang sampah ke dalam sungai.

Dalam pada itu, kempen mengenai pencemaran sungai mesti diperluas sehingga ke kilang-kilang kerana mereka ini juga dikatakan penyebab pencemaran sungai.

Kilang-kilang yang tidak mempunyai tanggungjawab terhadap sungai akan membuang sisa-sisa kilang mereka ke sungai dan sudah tentu menyukarkan usaha membersihkan sungai di samping kos yang terpaksa ditanggung oleh sebab sikap negatif tersebut.

Sebelum nasi menjadi bubur, kerjasama pelbagai pihak sangat penting untuk menangani pencemaran sungai. Sejarah kegemilangan sungai mesti dikembalikan. Sungai mesti dijadikan tempat tumpuan sama ada untuk beriadah, mencari rezeki dan menaikkan imej negara. M JASNI MAJED Utusan/Rencana/20140924

Misteri MB Azmin: Langkah 2A, kisah 2 Tan Sri dan RM3.2b

RAMAI yang terkejut Langkah Kajang berakhir dengan Azmin dan bukannya Azizah sebagai MB Selangor.

Bagi sesiapa yang mengetahui 'keakraban' Anwar-Azmin memang daripada awal menjangkakan sebenarnya Langkah-2A adalah untuk Azmin.

Begitu kelicikan politik Anwar-Azmin yang langsung tidak dihidu oleh sesiapa kecuali mereka yang kenal benar dengan 2A ini.

Anwar sanggup 'mengatur' perang dengan Pas dan Istana, sementara membisukan Azizah dengan strategi licik.

Anwar tahu jika dia terus mengumumkan Azmin pengganti Khalid, Azizah akan membantah keras.

Kelicikan Anwar ialah dia tahu mana isu itu akan 'landing'.

Dia tahu Azizah tidak akan diterima sebagai MB sama ada oleh Istana mahupun Pas.

Jadi dia menunjukkan kesungguhan mengumumkan Azizah sebagai calon MB dengan pengetahuan bahawa ia akhirnya akan ditolak, sambil memberitahu Azmin supaya 'play cool'.

Sebab itu usaha dibuat supaya Pas yang menamakan Azmin bukan PKR. Dan Pas terperangkap dengan mainan itu apabila Hadi Awang sendiri yang mengusulkan nama Azmin.

Sebab itu kaum Anwarinas bertakbir sakan apabila Hadi yang usulkan nama Azmin dalam mesyuarat Pas Pusat.

Sekarang Azizah tak boleh merajuk sebab Anwar nampak sudah berusaha keras untuk menamakan dia sebagai MB.

DAP pula menarik nafas lega! Daripada bagi ustaz Pas jadi MB lebih baik Azmin.

Kelicikan Langkah Kajang ialah apabila mereka berjaya meyakinkan UMNO bahwa kalau bubar DUN pun UMNO tidak akan menang, malahan mungkin hilang banyak kerusi lagi.

Ini menyebabkan UMNO memberi isyarat bahawa ia tidak bersedia menghadapi PRN!

Dan piala terbesar Langkah 2A ini ialah apabila pimpinan tertinggi UMNO berjaya diyakinkan bahawa Azmin adalah calon terbaik untuk penyelesaian kemelut Selangor.

Penglibatan dua orang bergelar Tan Sri yang dikatakan mempunyai talian dengan Istana melobi keras untuk Azmin menjadi MB dikatakan pengunci Langkah 2A.

Kononnya, perjumpaan mereka dengan pimpinan tertinggi UMNO Khamis lepas membawa mesej bahawa Putrajaya tidak ada bantahan jika Azmin yang dilantik sebagai MB.

Jadi pihak Istana sudah tiada pilihan. Sebenarnya Istana sudah melakukan yang terbaik.

Maklumat sahih memberitahu Tuanku telah memberi tawaran kepada ADUN Pas untuk menerima lantikan sebagai MB.

Seorang kononnya berkata semasa diinterview: "Patik ada penyakit dan tak boleh menghadapi tekanan" dan seorang lagi memberi alasan "tak sanggup terima cabaran".

Bagi Tuanku sifirnya mudah. Perkara 53 memberi kuasa kepada Tuanku melantik MB daripada mereka yang pada pandangan Tuanku mendapat sokongan majoriti ADUN.

Pas mempunyai 15 ADUN. Dan dengan sokongan ADUN UMNO (12 orang) dicampur Bebas (Tan Sri Khalid) menjadikan 28 orang. PKR pula ada 13 dicampur DAP 15 juga menjadi 28.

Tetapi jika undi dibuat, gabungan PKR-DAP akan tinggal 27 kerana Hannah Yeoh sebagai Speaker tidak boleh mengundi.

Atas dasar itu, tawaran dikemukakan kepada ADUN Pas. Malangnya, mereka mahu mendapat mandat jelas daripada muktamar agung. Sebab itu tarikh pengumuman dibuat hanya selepas muktamar.

Malangnya Muktamar Agung Pas tidak memberi mandat yang jelas dan tegas untuk ADUN mereka menerima jawatan MB.

Walaupun ada cubaan daripada Dewan Ulama untuk usul itu dibahas dan diluluskan, namun perwakilan gagal memberikan mandat yang diperlukan.

Sebaliknya menyerahkan kepada Tuanku untuk memutuskannya, ditambah dengan kenyataan jawatan MB Selangor adalah hak PKR.

Sebab itu Tuanku tiada pilihan. Azizah tidak boleh diterima. Pas sendiri tidak tegas dan jelas. UMNO pula tidak bersedia.

Dan Putrajaya pula, kononnya atas usaha gigih dua Tan Sri itu, memberi mesej boleh menerima Azmin.

Maka Tuanku berakhir dengan kedudukan tiada pilihan melainkan terpaksa melantik juga Azmin sebagai MB.

Sebab itu saya tidak terkejut setelah berhempas pulas berbulan lamanya menamakan Azizah, setelah berperang dengan Istana dan Pas, setelah memecat Tan Sri Khalid kerana tidak akur arahan parti memberi laluan kepada Azizah, akhirnya dalam tempoh tak sampai 12 jam pengumuman oleh Istana menamakan Azmin, Majlis Pimpinan Tertinggi PKR bermesyuarat dipengerusikan Anwar membuat U-Turn menerima pelantikan Azmin.

Dan yang paling klasik, Azizah membuat kenyataan menarik balik pencalonan dirinya sebagai MB.

Begitu liciknya Langkah 2A!

Dan sekarang, sudah pasti Azmin akan melantik semula Anwar sebagai Penasihat Ekonomi Negeri Selangor.

Dan sudah pasti mereka akan memerah fikiran bagaimana wang simpanan tunai RM3.2 bilion yang dikumpul oleh Tan Sri Khalid mahu dibelanjakan.

Dan yang pastinya, 2A ini mempunyai matlamat yang jelas - Anwar tidak boleh masuk penjara, dan Anwar mesti jadi PM ke-7.

Yang akan termenung dan ternganga nanti ialah UMNO, Pas dan Azizah! Zaini Hassan Utusan/Rencana/20140924

Persaingan sihat yang menguntungkan rakyat

MINGGU lalu, kita menyaksikan pelancaran model terbaharu kereta Axia, keluaran syarikat Perusahaan Otomobil Kedua Sdn. Bhd. (Perodua). Minggu ini pula atau dengan lebih tepat lagi esok, Proton Holdings Berhad (Proton) akan melancarkan kereta terbaharu keluarannya.

Ini bermakna, selama dua minggu berturut-turut, dua syarikat automotif Malaysia mengeluarkan kereta terbaharu mereka untuk rakyat Malaysia.

Dalam konteks lebih jauh lagi, kedua-dua syarikat ini secara berterusan sedaya upaya mengukuhkan lagi kedudukan jenama syarikat mereka di dalam sanubari rakyat Malaysia. Dunia globalisasi menuntut setiap syarikat bersaing sesama sendiri. Malah, dunia tanpa sempadan ini membuatkan setiap penduduk dunia terpaksa bersaing bagi mencapai cita-cita masing-masing.

Kita tidak boleh lari daripada persaingan. Mahu tidak mahu ini adalah rencah kehidupan masa kini. Cuma apa yang perlu diselitkan dalam persaingan sengit tatkala ini, biarlah ia berada dalam keadaan sihat. Dalam erti kata lain, setiap syarikat dan individu diberi peluang seluas-luasnya untuk bersaing tanpa adanya sekatan, penindasan mahupun halangan yang sengaja diada-adakan.

Perodua dan Proton, dua jenama Malaysia yang menjadi kebanggaan rakyat Malaysia. Jenama-jenama ikonik ini telah, sedang dan akan terus meletakkan nama negara kita bukan setakat di Malaysia tetapi juga di dunia antarabangsa. Lebih-lebih lagi, banyak syarikat automotif gergasi yang telah lama bertapak di peringkat antarabangsa.

Jenama-jenama ini datangnya daripada negara-negara maju seperti Amerika Syarikat, Jepun dan Jerman, maka mahu tidak mahu, Perodua dan Proton perlu sentiasa mengekalkan daya saing pada tahap terbaik.

Sebelum kedua-dua syarikat ini menongkah ke hadapan untuk mengukuhkan kedudukan di peringkat antarabangsa, kedudukan mereka di Malaysia perlu dipertahankan.

Persaingan secara sihat memberi keuntungan kepada pengguna dan rakyat Malaysia. Dari segi teknologi dan reka bentuk mengikut cita rasa pembeli menjadi satu kemestian bagi setiap syarikat automotif dalam mengeluarkan kereta terbaharu mereka.

Persaingan yang sihat juga akan menjurus kepada persaingan dalam bentuk perkhidmatan selepas jualan dan juga harga yang lebih kompetitif. Pengguna tidak akan memperoleh sebarang kebaikan jika produk yang dikeluarkan dimonopoli oleh sesuatu pihak sahaja.

Ini bukanlah persaingan yang sihat apabila ada segelintir syarikat, usahawan dan peniaga memonopoli rantaian bekalan sampaikan segala-galanya ditentukan oleh mereka termasuklah dalam penetapan harga produk dan perkhidmatan.

Ambil contoh di negara kita semasa di musim perayaan, ada sahaja alasan yang diberikan oleh golongan ini bagi menaikkan harga barangan terutamanya barangan keperluan pengguna. Perkara ini diulang tayang setiap kali di musim perayaan tanpa ada noktahnya.

Hakikatnya, di Malaysia terlalu banyak sektor perniagaan yang dimonopoli oleh pihak tertentu. Mereka inilah antara punca utama kenaikan harga barangan dan perkhidmatan. Alasan yang tidak logik pun dirasionalkan demi keuntungan diri sendiri.

Banyak syarikat berskala kecil dan baharu sahaja ditubuhkan tidak mampu memasuki rantaian bekalan dek kerana golongan monopoli ini yang terlalu kuat dalam rantaian itu. Mereka bermain dengan harga dan menekan rakyat bawahan.

Sebab itulah selain kita membantu usahawan baharu melalui dana atau sumber kewangan, usah dilupakan bantuan dalam bentuk 'rantaian bekalan' demi kelangsungan perniagaan baharu ini pada masa hadapan.

Persaingan sihat juga perlu berpaksikan dalam bentuk pelaburan yang memberi manfaat balik kepada pengguna dan rakyat. Misalnya, keghairahan syarikat-syarikat besar dan syarikat berkaitan kerajaan (GLC) dan syarikat pelaburan berkaitan kerajaan (GLIC) melabur di luar negara mungkin boleh memberi kesan negatif kepada negara.

Ada benarnya, apabila bekas Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir Mohamad menyatakan bahawa pelaburan sedemikian perlu diteliti semula berpandukan kerisauan prospek masa hadapan.

Kita lihat China pun bakal menghadapi prospek pertumbuhan yang agak perlahan di masa hadapan. Pelaburan yang agresif di luar negara berkemungkinan mendatangkan risiko tinggi dan akhirnya memudaratkan GLC dan GLIC. Perlu diingat, pemegang saham utama GLC dan GLIC adalah rakyat Malaysia. Penilaian yang salah boleh mendatangkan kerugian kepada negara.

Lebih baik GLC dan GLIC yang mempunyai dana yang cukup banyak membantu rakyat Malaysia dengan membina rumah mampu milik dan berkualiti tinggi untuk rakyat Malaysia. Bersaing secara sihat dengan syarikat-syarikat perumahan lain yang selama ini meletakkan harga rumah dengan keterlaluan sehingga menyusahkan rakyat Malaysia.

Daripada membeli hartanah di luar negara yang berisiko tinggi, lebih baik GLC dan GLIC yang ditubuhkan untuk membantu rakyat Malaysia membeli hartanah di Malaysia daripada jatuh ke tangan pihak lain. Pada masa sama, pelaburan membeli tanah-tanah yang strategik perlu dipergiatkan lagi agar tanah-tanah ini tidak dibangunkan demi tujuan komersial keterlaluan oleh pihak-pihak tertentu.

Dengan cara persaingan sihat, menghapuskan segala bentuk monopoli dan kartel, baharulah pihak yang terlalu pentingkan diri sendiri bertemu buku dengan ruas. Dalam tempoh jangka masa panjang, rakyat juga yang akan memperoleh keuntungan.

Rohami Shafie ialah Pensyarah Kanan, Perakaunan dan Kewangan, Pusat Pengajian Perakaunan, Kolej Perniagaan, Universiti Utara Malaysia. Utusan/Rencana/20140924

Selesakah Azmin sebagai MB?

SETELAH sah menjadi Menteri Besar (MB) Selangor menggantikan Tan Sri Abdul Khalid Ibrahim, pelbagai spekulasi dan andaian berlegar apakah langkah yang akan dilakukan oleh Azmin Ali dalam mentadbir negeri paling maju di Malaysia itu.

Namun begitu apa yang lebih menarik perhatian apakah langkah politik Azmin dan apa pula tindakan beliau dalam mentadbir kerajaan negeri Selangor? Dan sejauh manakah Azmin akan mampu menepis tanggapan beliau akan menjadi MB di bawah telunjuk Penasihat Parti Keadilan Rakyat (PKR), Datuk Seri Anwar Ibrahim.

Sebagai seorang yang dianggap pakar matematik oleh isterinya, Shamsidar Taharin, Azmin sudah pasti ingin membuktikan beliau layak menduduki jawatan tersebut sebab itulah ketika Presiden PKR, Datin Seri Dr.Wan Azizah Wan Ismail mencalonkan Abdul Khalid untuk terus menjadi MB sebaik sahaja pakatan pembangkang mendapat mandat dalam pilihan raya umum lalu, Azmin menentang pencalonan berkenaan.


ANWAR Ibrahim, Wan Azizah Wan Ismail dan Azmin Ali, selepas selesai mesyuarat biro politik PKR
di ibu pejabat parti itu, di Petaling Jaya, baru-baru ini.

Selepas segala usahanya menghalang pelantikan Abdul Khalid gagal, Azmin menjadi pengkritik utama kepada Abdul Khalid dalam soal pentadbiran kerajaan negeri, malah Azmin juga bertanggungjawab mempengerusikan beberapa mesyuarat PKR yang cenderung ke arah untuk menyingkirkan Abdul Khalid daripada tampuk pemerintahan negeri.

Hasrat beliau sudah hampir tercapai apabila Anwar merancang 'Langkah Kajang' yang ibarat 'Langkah malang' untuk pakatan pembangkang tetapi sekali lagi impian Azmin hampir terkubur apabila Anwar mencalonkan isterinya untuk menggantikan Abdul Khalid.

Namun manusia hanya mampu merancang dan Allah menentukan segala-galanya, kalau Allah sudah mentakdirkan sesuatu kedudukan itu hak seseorang maka ia pasti menjadi kenyataan. Begitulah Azmin, beliau akhirnya menjadi MB Selangor - satu jawatan yang dikatakan diidam-idamkan oleh beliau selama ini.

Kini Azmin sudah berada di situ, beliau akan melalui apa yang ditempuhi oleh Abdul Khalid selama ini terutamanya didesak perlu mengutamakan agenda politik pakatan pembangkang berbanding kesejahteraan rakyat Selangor.

Persoalannya sejauh manakah Azmin akan mampu menempuh cabaran itu dan mengekalkan integriti yang sudah diterapkan oleh Abdul Khalid sepanjang menjadi MB? Rakyat Selangor amat memahami bagaimana Azmin menduduki jawatan itu, ia bukan atas kehendak mereka tetapi hasil percaturan politik Anwar yang tidak kesampaian untuk menjadikan isterinya sebagai MB. Oleh itu Azmin perlu membuktikan beliau layak berada di situ dan mempunyai kredibiliti serta integriti yang jauh lebih hebat daripada Abdul Khalid.

Tidak perlulah beliau membuang masa untuk mengkaji satu persatu apa yang sudah dilakukan oleh Abdul Khalid dengan tujuan mencari kesalahan bekas MB Selangor tersebut kerana ia hanya akan menyebabkan orang melihat beliau seorang pendendam.

Abdul Khalid pasti ada kelemahannya tetapi beliau juga dipandang tinggi sebagai seorang yang cukup berintegriti. Azmin tidak perlu bersusah payah hendak membuang pujian itu daripada Abdul Khalid kerana ia tidak akan menguntungkan imej beliau sebagai MB Selangor. Lagipun kalau mahu mengungkit sejarah silam, Azmin pun ada 'rekod' yang boleh dipertikaikan.

Justeru lebih baik, apa yang perlu diutamakan oleh Azmin ialah mengatur satu pentadbiran yang tidak harus membuka sedikit pun ruang kepada mana-mana pemimpin PKR untuk mencari kelemahannya. Azmin tidak perlu takut dengan ancaman UMNO kerana parti itu walaupun berada dalam barisan pembangkang hanya akan membuat teguran secara ikhlas demi rakyat.

Tetapi rakan-rakan beliau dalam PKR akan membuat teguran yang mempunyai motif politik dan akan menyingkirkan beliau dari jawatan MB. Ini kerana apa juga kenyataan yang dibuat oleh pemimpin PKR khususnya mereka yang taksub kepada Anwar berhubung pelantikan Azmin, mereka tetap tidak berpuas hati. Kenyataan yang dibuat lebih banyak untuk 'sedapkan hati' dan retorik politik kelas tertinggi sahaja.

Malah Wan Azizah sendiri boleh dianggap tidak ikhlas ketika membuat kenyataan menyokong pelantikan Azmin yang diputuskan oleh Istana apabila menyelitkan ayat, ''Walaupun pelantikan ini pada hemat saya tidak menepati peruntukan Undang-undang Tubuh Negeri Selangor, saya percaya tumpuan perlu dikembalikan kepada usaha membela rakyat di Selangor.''

Sepatutnya tidak perlu ada perkataan seumpama itu jika benar beliau berlapang dada dengan pelantikan Azmin tetapi semua orang tahu sejauh manakah hubungan Wan Azizah dengan Azmin, apatah lagi kalau ada suara-suara nakal menyebut nama Shamsidar.

Sebenarnya Wan Azizah masih tidak mampu menerima hakikat beliau tidak dapat menduduki jawatan MB, biarpun dikatakan hanya tinggal setapak sahaja lagi bagi mencapai impian itu. Ia samalah juga keadaannya ketika Anwar dipecat daripada kerajaan, beliau juga hanya tinggal setapak sahaja lagi untuk Perdana Menteri.

Oleh itu ramai pemerhati politik melihat kedudukan Azmin tetap tidak selesa biarpun cita-citanya untuk menjadi MB Selangor sudah tercapai. Perebutan politik dalam PKR akan menjadi cabaran untuk Azmin kerana beliau akan dilihat ancaman kepada 'Dinasti Anwar'.

Apatah lagi terlalu ramai pemimpin PKR yang tidak mahu melihat Azmin menjadi MB kerana mereka patuh kepada kehendak Anwar yang mahu Wan Azizah menduduki jawatan itu. Atas sebab itulah dalam mentadbir Selangor, Azmin perlu faham janganlah terlalu taksub dengan kehendak dan perancangan Anwar.

Tidak salah beliau mempersoalkan kewajaran Abdul Khalid memecat Anwar sebagai Penasihat Ekonomi Negeri Selangor lagipun ia bukan satu isu besar, sebagai MB, Azmin boleh melantik semula Anwar menduduki jawatan berkenaan.

Yang penting Azmin tidak harus terlalu mengikut kehendak politik Anwar dalam mentadbir Selangor, bagaimanapun jika Azmin mahu berbuat demikian demi menunjukkan kesetiaannya kepada 'bosnya' itu, silakan tiada siapapun yang hendak melarang tetapi Azmin pun lebih faham siapakah beliau di sisi Anwar.

Selagi ada Wan Azizah sebagai Presiden PKR dan ADUN Kajang, selagi itulah Azmin tidak akan selesa sebagai MB kecualilah beliau mempunyai kekuatan untuk meranapkan pengaruh Wan Azizah dalam parti itu.

Ia memandangkan 'politik cuci tangan' sememangnya sudah sebati dengan pemimpin-pemimpin PKR. Begitulah juga apabila Azmin melaksanakan sesuatu tindakan di Selangor sebagai MB dengan mengikut arahan Anwar, akhirnya apabila sesuatu berlaku Azmin yang akan disalahkan bukannya Anwar.

Apa pun Azmin tidak perlu angkuh atau berasa 'besar kepala' selepas menjadi MB, beliau berada di situ bukan atas kemahuan rakyat, rakyat memberi mandat kepada pembangkang disebabkan Abdul Khalid, ini fakta yang perlu difahami Azmin.

Oleh itu, tidak perlulah menggunakan banyak sangat kaedah matematik dalam mentadbir Selangor kerana bagi rakyat apa yang penting ialah sejauh mana seorang pemimpin itu mampu menjaga kesejahteraan mereka, tidak banyak menghabiskan masa dengan berpolitik dan paling penting tidak menjadi 'pak turut' sesiapa. Utusan/Rencana/20140924

The Gratitudist

Lessons in the classroom can often be a two-way process.

“MIKE check!”
“ONE TWO, ONE TWO!”


I borrowed that from my team leader, who uses that to get the attention of his students. I find it fun to use, and I suspect my students find it fun to respond to.

I've just entered the classroom for my poetry workshop, the seventh session in five months. The government-funded program has been designed to encourage better English-speaking skills amongst the participants, who are mostly Chinese-educated secondary school students.

It has been challenging, considering how incredibly shy and soft-spoken most of my students are, and that the program schedule has been sporadic. Sometimes I don't see my students for a month, but I make the best out of whatever time I get with them. Little by little, I have seen them come out of their shells.

“Today, we are going to play something called Do You Want To Know A Secret.” I announce as the first activity. “Take out your notebooks, and reveal something you've never told anyone before. Don't write your name. When you're done, tear it out of your book, fold it twice, and put it into this basket.”

A lot of them are very anxious, and start twittering to one another. It's a large risk that I have not yet taken with them. But I have only 2 more classes with them after this one, and I've decided that they are ready.

The fourteen young teenagers gingerly put pen to paper. The basket is passed around, shaken up, and passed back to me.

“Now, each of you will take one piece of paper out and read it to everyone else. Whatever is said will stay in this room.”

I saw some faces drain completely of blood.

One by one, they come up to the front and read a secret. Some of them are not very revealing, and some of them are just jokes. But the occasional dark, real secret hushes the students.

As we move on from one activity to another, Xiao Han comes up to me at some point. He's the dominant personality in my class, wisecracking and verging on audacious, the one who keeps me on my feet.

“Teacher Davina, can I talk a bit more to everyone later? I want to talk more about today's poem.”

I had made my students write three misconceptions about themselves.

“As long as we have time before class ends, of course.”

I make sure there is. I'm curious to know what he has to say.

Ten minutes before I excuse my students, I sit them down on the floor in a circle, and allow Xiao Han to speak.

“I want to say that people think that I am quite a strict prefect. But actually, I like to have fun, and I like to sing a lot too. My best friend knows this. Also, people think that I am happy all the time, but actually, my grandmother died a few years ago. It made me very depressed. I couldn't focus on anything at school. So I had to repeat my year. After that, I made sure I studied. I studied so, so hard. And then I got 5 As. I just want to say life can be very hard sometimes. So it is important to work hard. And always do your best.”

Xiao Han ends with a shrug.

As the applause for him dies down, I try to gather my thoughts. It is difficult, when feeling overwhelmed gets in the way.

“This is exactly what I hope out of all of you. Here is my secret: I'm not here to teach you about speaking better English. I'm here to teach you to be honest and open to each other, and most importantly, to yourselves. Only then can you build the confidence to speak better English."

I bite my bottom lip.

“I have another secret. The other teachers in this program tell me how great their classes are doing. It has made me think, “Am I doing anything wrong? What are they doing that I am not? Am I not being a good enough teacher?” But what Xiao Han just said has finally given me a sign that I'm on the right track with you. And it means a lot."

Most of my students keep their eyes fixated on the floor the while I am speaking, but at this point, Some of them shoot me a glance. They are too shy to smile, but I can see it in their eyes ... especially Xiao Han. Today, he has kept me on my toes in a very unexpected way.

“This might be the only time we will meet in our lives," I conclude. "I'm learning from you as much as you are learning from me. So let's learn as much as we can from each other, okay?”

My students nod intently. Class is over, and we all rise from the floor. There is a subdued brightness in the room, one I have never previously felt in our time together. I sense it as we put our hands together for an end-of-class team chant, even as I wish the kids goodbye one by one. And it tells me that the final hours we'll have left together after today will be awesome. Davina Goh The STAR Columnist Wednesday September 24, 2014 MYT 7:08:00 AM

Turn for the better

The recent UPSR leak is traumatic but hopefully it will serve as a lesson for improved education standards in future.

UJIAN Penilaian Sekolah Rendah, better known as UPSR, is the primary school achievement assessment conducted for all Year 6 pupils in Malaysia. It signals the completion of 6 years of primary education for Malaysian kids, with the assessment being the main criteria for boarding school acceptance (bumiputera students),  premier secondary schools’ enrollment, scholarships and to most , ranking of classes during their first year in the secondary school.

I still remember the assessment vividly. It was the first assessment that really mattered. We studied hard for it. Went for tuition classes hoping to get an extra edge for it.

And from the aftermath results, it’s the first time the some students are proud of their effort. It was the first time some students learnt the meaning of 'I’ve tried my best’. And it was the first time too, some students learnt the significance of the word ‘regret’. Yes, it was that important.

Lately, the Malaysia education fraternity has been shocked with the leaked exam questions for the English, Science, Maths and Science papers. An approximate 473,000 students are affected by the ‘leak‘and they are scheduled to resit the papers.

A total of 14 arrests were carried out in connection with the leaks. Twelve of the suspects are teachers while the other two are an insurance agent and an engineer.

From as early as Primary One students are taught not to cheat in examinations. Ironically, the leaks involve some teachers who hypocritically taught the students not to cheat in the first place. Is this the right message we want to pass down to our next generation? And the consequences do not end here.

We always ask, why Malaysian universities are on the decline based on international rankings. These leaks may have opened a can of worms, which may be the one decaying the standard of Malaysian universities.

Be it lack of integrity or due to greed, rumors leaks of examinations papers are well known in all levels, from secondary school up to university levels. Leaked questions gave the students short cut to successes, thus changing the mentality of the students, ultimately dragging down the overall standard of the university.

Ironically too, some good may come from these leaks. At least, the people at the top are aware now of the situation. And it’s never too late to salvage a situation like this. Given the right method and implementation, Malaysian’s education system can be something to be proud of again.

Firstly, the think-tank within the Malaysian Examination Syndicate (LPM) should be held responsible and a major revamp should be done. Honest people with integrity shall be roped in and huge punishments should be passed down to offenders.

Secondly, standards of the teachers should be heightened. Not only in terms of knowledge but also in terms of integrity. Something ought to be done with the competitiveness especially amongst teachers and tuition teachers nowadays.

Thus, I propose a system whereby teachers’ integrity be it school, tuition or private teachers are to be evaluated and audited from time to time to ensure they do not succumb to leaking examination questions.

Just like how students learn from mistakes, fair punishments must be meted out to offenders to ensure no other teachers follow suit.

Thirdly, the parents must play a role in addressing the problems. There won’t be supply without a demand. Thus, parents should look at the big picture and educate their children to follow the path of integrity, rejecting the short-cut way to success.

Hopefully, together with the new 2013-2025 national education blueprint taking place, Malaysian education system might see a new dawn after all. CHONG YEW CHUAN The STAR Columnist Tuesday September 23, 2014 MYT 6:49:00 AM

Penalise all exam cheaters

UP to a million Malaysian parents are rightly up in arms at the leak of sixth grade Ujian Pencapaian Sekolah Rendah (UPSR) examination papers. Well, some of them are, anyway. Let us hope though that their anger is for the right reasons and that they understand what is at stake.

Of course, it is dispiriting for the 473,175 children to have to retake the exams, especially those facing parental pressure to do well. Naturally, it is costly for exams to be rescheduled and disappointing that holiday plans have to be postponed or put aside.

Time and money would be bad enough. The fact is that the costs run much wider and deeper. It shapes social norms and behaviour by rewarding the bad and penalising the good.

Yes, the leaks are “shameful” and “embarrassing”, as the Deputy Prime Minister and Education Minister Tan Sri Muhyiddin Yassin has said. Most assuredly, operating procedures have to be strengthened.

The education minister is also correct in saying that Malaysians should not be “so worked up” about examinations and that society should change the way it views them. It would be helpful if the ministry first led the way in this.

Examinations are one important instrument to assess achievement and levels of understanding, in school, college and the work place. And we are talking about the masses here, hundred of thousands, if not millions, and not any individual.

Given that they are a fact of life, the urge to try and gain the upper hand is universal. Students have long prepared crib notes or cheat sheets and devised ingenious ways to hide them.

Some have apparently been successful in hacking into their school computers. I understand that some tuition centres sell their services by promising to help students prepare for questions given by “inside sources”.

Leaking exam papers is just one way to cheat and not a particularly clever one at that. You would have thought students would have learned by now that leaked exam papers just means having to retake them.

Imagine if one-half of all students successfully cheated on an examination in a year, while the other half did not. The cheaters would naturally tend to do a lot better than the non-cheaters.

Some non-cheaters may be smart enough to do equally well or better than cheaters, but the vast majority would be relegated to relatively lower grades.

Since good grades usually mean better classes and teachers, higher social status and improved access to prime tertiary institutions, bad behaviour is rewarded while good behaviour is penalised.

The moral few that insist on maintaining their integrity would not be applauded when the final results come out. If anything, they might even be scorned. Given the incentives and disincentives, the demand to cheat would logically rise in the following year.

Questions of morality aside, one simply faces a real-life penalty if one does not do so. Even though cheaters do not personally gain by encouraging others to do the same, cheaters would form the majority of cohorts.

When cheaters dominate any system, the very credibility of that system is called into question. Do not forget that examinations help to determine those with higher levels of understanding and competency.

Educators at receiving academic institutions and potential employers are among the first to detect these differences and not surprisingly take the necessary actions to protect their interests. They start to lose faith in the system.

Is it any wonder then that even our brightest students are unable to secure places in top schools and some of our most prestigious qualifications are not recognised? The end result is a lose-lose outcome for all, cheaters and non-cheaters alike.

Exam cheating is not entirely, or even in large part, to blame of course. The lowering of teaching and examination standards would, I suspect, play a much larger role in any discrediting of educational quality.

No surprises then that those that can afford it have sent their precious ones to private schools or abroad. This further heightens disparities in educational quality received.

Thus the government must ensure that exam cheaters, like those who abuse their power or are corrupt and criminal, face more penalties than rewards from cheating. If not, the system faces degradation and the associated negative effects.

Coming back to the issue of examination paper leaks, this latest round was, of course not the first. Forty years ago, I had to resit papers in the (then) Malaysian Certificate of Examination. The Malaysia Education Blueprint had better start to be a reality real fast.

steve@isis.org.my  DATUK STEVEN WONG - NST Columnist 23 SEPTEMBER 2014 @ 8:05 AM