kheru2006 (kheru2006) wrote,
kheru2006
kheru2006

Bahasa SMS tidak ancam bahasa Melayu asli

SAYA merujuk Utusan Malaysia, bertarikh 21 Oktober 2012 muka surat 2, bertajuk 'Trend bahasa ringkas SMS pengaruhi pelajar membimbangkan'.

Sering kali kedengaran keresahan di pihak-pihak tertentu terutamanya kepada ibu bapa, pendidik, pejuang-pejuang bahasa Melayu mengenai kerosakan bahasa dalam sistem pesanan ringkas yang dikenali sebagai SMS.

Apakah keresahan ini perlu dibimbangkan secara keterlaluan? Saya mengajak pembaca melihat kepada dua perkara penting. Pertama, teladan dan kedua ialah loghat. Apabila dua ramuan ini digabungkan maka lengkaplah ungkapan sistem pesanan ringkas atau SMS.

Teladan yang dimaksudkan ialah mengenai 'ejaan' yang diambil daripada 26 susunan abjad A hingga Z.

Dari sudut ejaan, kanak-kanak mula berlatih mengeja dan menulis dari sekolah. Apabila berlaku kesukaran untuk mengeja atau mencari makna, mereka merujuk kepada Kamus Dewan Bahasa dan Pustaka yang menjadi tonggak rujukan.

Tanpa disedari Kamus Dewan Edisi Ketiga, muka surat xiii bertajuk 'Kependekan', secara langsung menjadi teladan kepada murid-murid, seolah-olah mengajar atau membenar penggunaan ejaan pendek dalam SMS.

Selain itu, masyarakat keseluruhan juga didedahkan oleh cara tindakan kerajaan tempatan menulis di papan penunjuk arah yang juga menjadi teladan kepada kanak-kanak menulis dalam bentuk SMS iaitu Jln. (Jalan), Sg. (Sungai), Kg. (Kampung) Bkt. (Bukit), Sek. (Sekolah) Tmn. (Taman) yang boleh dilihat di persekitaran kita pada setiap hari.

Jika pihak berkuasa boleh mengisytiharkan penggunaan ejaan pendek untuk sesuatu perkara, maka tidaklah menjadi satu beban kerisauan sama ada kepada pendidik, ibu bapa atau pegawai kementerian yang sedang membaca isu ini, kerana mereka juga mempunyai telefon bimbit yang menggunakan SMS dan sudah tentu semuanya merestuinya tanpa suara.

Soalannya, salahkah pengguna telefon bimbit menuruti kaedah yang diguna pakai oleh pihak berkuasa.

Dalam pertuturan seharian kanak-kanak, ia bermula dari rumah kemudian dipengaruhi oleh masyarakat sekeliling.

Lain daerah lain pula bahasa loghatnya. Jadi pertuturan atau pembacaan dari tulisan SMS bolehlah dianggap sebagai loghat bahasa.

Cuba lihat, orang Kedah sukar memahami loghat orang Kampung Gaung, Hulu Terengganu. Begitu juga orang Terengganu sukar memahami bahasa orang Kedah.

Saya ambil contoh loghat Terengganu 'Mu gi maner' (kamu hendak pergi ke mana). Jika kita lihat 'mu gi maner' di dalam SMS, ia adalah bahasa harian Trengganu dan bukannya bahasa SMS. Begitu juga dengan jawapannya 'gi keda' (pergi ke kedai).

Orang Terengganu lazimnya tidak menyebut 'pergi' sebaliknya menyebut 'gi' dan meninggalkan 'ke' dalam perbualan harian.

Sama ada pertuturan mahupun ejaan, bagi orang Terengganu ia telah mendahului bahasa SMS beratus tahun sebelum wujudnya telefon bimbit.

Yang menariknya ialah pada setiap kali keputusan peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia, sekolah-sekolah di Trengganu mengatasi sekolah-sekolah lain dalam pencapaian keputusan cemerlang seratus peratus.

Seterusnya penggunaan 'OTW' (on the way atau dalam perjalanan). Walau pun SMS begini ditulis oleh orang Melayu dan dibaca oleh orang Melayu, tidak bermakna bahasa Melayu disebut bahasa rojak atau mereka merosakkan bahasa Melayu, kerana perkara yang sama juga berlaku di Parlimen.

Sebagai contoh, Belanjawan 2012 telah ditukar kepada Bajet 2012.

Kini orang tua di kampung sudah tidak tahu menyebut belanjawan kerana teladan yang menyebabkan mereka menjadi begitu.

Begitu juga di peringkat kementerian, jika Polis Diraja Malaysia menggunakan kependekan PDRM tetapi jabatan pertanian menggunakan kependekan Inggeris iaitu MOA (Ministry of Agriculture) serta mendaulatkannya dan didagangkan pada pakaian seragam jabatan.

Sudah sampai waktunya, pihak Kementerian Pelajaran disaran membuat kajian ke atas pelajar SPM dan STPM termasuk mahasiswa yang memperolehi keputusan cemerlang khususnya dalam Bahasa Melayu, untuk mengetahui sama ada mereka mempunyai telefon bimbit termasuk cara penggunaan dan kekerapan mereka menggunakan SMS.

Hasil kajian tersebut boleh dijadikan asas kerisauan kerana selama ini masyarakat termasuk pejuang-pejuang bahasa cepat melatah serta bersikap dwinilaian (double standard).

Kesimpulannya ialah bahasa SMS selalunya difahami oleh rakan seangkatan, orang lain yang tidak faham akan meminta mereka menjelaskan maksud.

Begitu juga apabila orang Kedah sukar memahami loghat bahasa orang Terengganu, bantuan penjelasan akan diminta daripada orang yang memahami loghat bahasa tersebut.

Ini bermakna jika tidak faham bahasa SMS, tidaklah perlu dirisaukan kerana bahasa SMS adalah bahasa tersendiri dan dipercayai ia tidak menjejaskan bahasa Melayu di persada dunia.

Bagi saya dalam kesibukan mendaulatkan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan, saya dapati pihak tertentu tidak berani menegur apabila kerajaan menjadi teladan 'menceduk bahasa Inggeris' untuk dijadikan bahasa Malaysia.



ZAMANI OTHMAN Kota Tinggi, Johor Utusan Malaysia Online Forum 30/10/2012
Tags: bahasa, sms
Subscribe

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments